آیین نگارش: اثبات / ثبوت

" اثبات "، مصدر باب افعال، به معنای ثابت کردن و پا بر جای کردن است.

این واژه در ماده ی ۱۹۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، به لحاظ جریان اصل برائت به درستی استعمال شده است: " ... اگر کسی مدعی حقی یا دینی بر دیگری باشد باید آن را اثبات کند ".

" ثبوت " مصدر لازم و به معنای استوار شدن و استقرار یافتن و اسم فاعل آن " ثابت " است.

به موجب بند ۷ ماده ی ۸۴ همان قانون، از جمله مواردی که خوانده می تواند ضمن پاسخ به ماهیت دعوا، ایراد کند آن است که " دعوا بر فرض ثبوت، اثر قانونی نداشته باشد... ".


آیین نگارش حقوقی_ دکتر محمد صالحی راد_ چاپ چهارم_ انتشارات مجد_ صفحه ۵۵

 

تنظیم: انجمن علمی حقوق

 

 

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی